Ik sprak vanochtend een berichtje in voor mijn lief.
We hadden het eerder gehad over radicale eerlijkheid.
En terwijl ik sprak, werd mij duidelijk:
dit is mijn manier geweest om waarheid te benaderen.
Waarheid niet als concept.
Maar levend, als moed, als daad.
Radicale eerlijkheid hielp mij om zichtbaar te worden.
Om mijn waarheid te zeggen, zelfs als het spannend was.
Zonder af te dekken. Zonder strategie.
Maar al insprekend merkte ik iets anders. Een soort shift.
Waarheid is groter dan radicale eerlijkheid.
Waarheid behoeft geen doen.
Het is. Het klopt. Het is niet-doen.
Als er niets hoeft.
Als ik bijvoorbeeld niet meer hoef te kiezen
tussen wat klopt en mij veilig voelen.
Waarheid als ruimte. Niet als actie.
Niet als correctheid. Maar als dat stille weten in onze lijven.
Ik ben blij dat radicale eerlijkheid me die deur heeft gegeven.
Maar ik ben nog blijer dat ik nu de grote ruimte erachter kan ervaren, voelen
in mij, zonder iets te moeten.
Groter. Zachter. Subtieler dan ik ooit had kunnen vermoeden.
Wat is jouw relatie met waarheid?
Hoe weet jij of iets klopt?
Niet als gedachte. Niet als wens.
Maar als iets dat stil en stevig voelbaar in je ligt te wachten?
Werk of privé.
In een besluit. In een relatie.
Hoe weet jij of je de juiste actie neemt?
Ik heb geen ruimte voor gesprekken de komende weken.
Wel voor eerlijkheid. Iets delen?
Laat me weten in een comment, of stuur me iets prive.
Ik lees alles. Ook als ik niet meteen reageer.
#presenceincorporated #aanwezigheid #persoonlijkleiderschap #bewustzijn #menselijkerwerken